ميسّر نشد . بعد از چندگاه يكى از آنها بيمار شد و وفات كرد . پدرش در باب جدا كردن او حيران و سرگردان بود كه در اين اثنا ، آن يكى نيز از تعفّن و غم برادر خود بمرد . هر دو را در يك قبر دفن كردند . و در تاريخ ابن كثير شامى آورده كه در اين سال معزّ الدّوله بويه حكم فرمود كه در دههء اوّل ماه محرّم تمامى بازارهاى بغداد را بستند و مردم سياه پوشيده به مراسم تعزيت امام حسين ، عليه السّلام ، قيام نمايند . چون قبل از اين اين رسم نبود علماى اهل سنّت اين را بدعت عظيم مىدانستند ، امّا چون بر معزّ الدّوله دستى نداشتند چاره نتوانستند نمود . بعد از آن در ايّام دولت ديالمه هرساله [ 224 ب ] شيعيان در ده روز اوّل ماه محرّم در جميع بلاد مراسم تعزيت امام حسين ، عليه السّلام ، را برپاى مىداشتند .